07-09-11

Seneca

Ik schrijf je dit keer wat later terug dan gebruikelijk. Niet dat ik druk bezet zou zijn; dit is altijd een vals excuus. Het zijn nooit de bezigheden die een mens opzoeken; drukte zoeken mensen altijd zelf op, en dan prijzen ze zich nog gelukkig ook dat ze het zo druk hebben! Nee, de vraag die je stelde komt ook aan de orde in een boek over de ethiek waar ik mee bezig ben, en ik heb een tijd geaarzeld of ik je zou laten wachten tot ik daarbij aan de door jou gestelde vraag toe was. Maar nee.

Waar gaat het om? Is het goede iets stoffelijks, vraag je. Ja, dat is zo, en hetzelfde geldt ook voor emoties. Kijk maar wat voor invloed iemands boosheid of wreedheid heeft op zijn gezichtsuitdrukking, of hoezeer dapperheid uit iemands ogen straalt. En doet vreugde ons niet juichen, en houdt gematigdheid ons juist niet tegen? Omdat alleen lichamen een dergelijke invloed kunnen uitoefenen, zijn deze emoties stoffelijk.

Leuk allemaal, hoor ik je zeggen: maar wat moet ik hiermee? Inderdaad; kennis van dit soort zaken maakt een mens niet wijs maar geleerd. Echte wijsheid is een veel simpeler iets, maar wij plegen onze energie te spenderen aan dit soort overbodige vraagstukken. Dit leren we omdat het voor de school moet, niet omdat het van nut is voor het leven (Non vitae sed scholae discimus). Gegroet!

10:03 Gepost door enscho | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.