19-08-10

Het is alles verzonnen? En waar is de KERN?

Het lijkt me een vreemde uitspraak en toch alles lijkt me na jaren van denken verzonnen. Wat waar is, is, dat wat je vind dat waar is. Lang nadenken over deze text daar doe ik geen moeite voor, het is alles ego en of angst voor commentaar van gatenkaas zoekers. En gatenkaas zoekers die lopen er nogal wat rond, je hoeft alleen de krant of de tv maar aan te zetten. Vooral de programma,s van de privaten wat een verschrikking, dat ze hun hoofd boven water kunnen houden zegt meer dan genoeg over het aantal Wilders stemmers. De mainstream gaat voor veiligheid, geld en ego trips. Kijk ze kijken en wikken en wegen over de plaats die ze innemen ten koste van hun medemens, de caravan, auto en het huis een grote meetlat van ego angsten. Ik ben zo ontzettend woest op mijzelf en de wereld. De wereld de filosofen de religieuzen de verhalen vertellers, vertellen allen hun eigen verzonnen verhalen. Er is wel een waarheid alleen we kennen hem niet en daarom verzinnen we verhalen, om niet te verzuipen in angst en ellende. Sommigen gaan er te ver mee en vallen er anderen enorm mee lastig en wie niet denkt gaat ook dood. Dood gaan we allen, Beuys vertelde de dood houd me wakker en dat is voor weinigen zo. De meesten hebben geen weet van de dood en verstoppen alles met de transplanterende technieken waarvan ik me de naam niet eens herinner. Het is de waan van het geld die ons maakt tot  wereldverslindende monsters die we zelf zijn.  En wat betekend dit geld voor de mensheid eigenlijk, niet meer dan verstrooing en het uit de weg gaan van de dood/leegte. Ja we lezen filosofische werken en kijken in biografiën van kunstenaars en sommigen zijn het en begrijpen iets meer van de enorme leegte die in ons is. Burnouts en workaholics, geld contra gezondheid. Ga uit deze ego en naar ego roem strevende samenleving. Wat heb je aan je protserige auto als je in de kist ligt? De leegte deze enorme leegte die ons vooruit doet hollen in een maalstroom van hopeloze en niets zeggende keuzes, emotionele onvrije reacties op onze diepere impulsen. De impulsen van onze geschiedenis de geschiedenis van het menszijn. Niemand weet een antwoord, sommigen verzinnen de antwoorden en verdienen hun boterham met beleg. We kunnen terug kijken en evalueren hoe het beter kan maar zien hoe en waar het begon is kiekeboe spelen en de antwoorden zijn antwoorden van verzinners. Verzinners zijn de huichelaars die op hun borstkast slaan om hun ego te poetsen en de rest afhankelijk te houden zodat ze eten kunnen. Kijk om je heen en voel de rappen van tong, degenen die het zeker weten, zij die verklaringen te berde brengen, voel hun energie en wees op je hoede. ER IS NIETS, ALLEEN MAAR GROOTSPRAAK en hulpeloosheid. Soms ook liefde.

 

Het Verstand / Ego Uitschakelen en het Hart weer Horen

Om toe te laten dat onze ware essentie en echte natuur als wezen van liefde en creativiteit tevoorschijn komt, moeten jullie datgene loslaten wat deze verwerkelijking tegenwerkt. Dat deel van jullie dat in angst, schaarste, gebrek, verlating, afwijzing en pijn gelooft.

Dit deel van jullie is het rationeel verstand en het met haar verbonden persoonlijkheidscomplex, het ego. Jullie rationele geest moet bezig blijven en zal de angstverhalen van alle andere geesten rondom jullie, op TV, de Radio en in de Krant voor je blijven herhalen. Tot je het uitschakelt – en begint te luisteren naar de uitzending van je HART. Jullie hart zal je gevoelens van liefde, vrede, sereniteit, compassie en aanvaarding sturen. Nu is het tijd om jullie af te stemmen op onze boodschap. Zeg tegen je verstand dat het werd ontworpen om je te helpen bij je ontvouwing op aarde, niet om te domineren. Jullie geest is een angstig kind – jullie hart is een wijze en liefdevolle ouder. Jullie hart spreekt de waarheid van de ziel. Volg liever de stem van je ziel/hart dat met Spirit spreekt en in liefde wordt geleid.

De eeuwige strijd tussen het verstand ( ego ) en liefde.

Hoe snel liefde zich opnieuw vergist, in ambitie.

Alleen door liefde gedragen verhalen, raken het hart.

Ambitie is ego, hart is eenieder.

 

 

 

Wanneer jullie je hartstem weer “inschakelen” kan het zijn dat jullie veel pijnlijke ervaringen die jullie sinds jaren onderdrukt hebben, onder ogen moeten zien. Velen onder jullie kunnen slepende DEPRESSIES en VERDRIET voelen terwijl je worstelt om te begrijpen waarom je je zo voelt. Dit zijn echte gevoelens dus wijs ze niet af of veroordeel jezelf niet. Begrijp liever dat je ziel je vraagt deze heel oude gevoelens, verbonden met onechtheid, te erkennen – en te zuiveren.

Het proces van zuivering gebeurt door VERGEVING en het naar buiten treden van KWETSBAARHEID en TEDERHEID in je leven toe te staan. Vergeving zal gebeuren wanneer jullie naar buiten treden in COMPASSIE, want jullie zullen begrijpen dat ons allen geleerd werd het hart uit te schakelen en het verstand te volgen als een techniek om te overleven. Degenen die ons dit leerden dachten dat ze hun best deden om ons te helpen “echt” en “rationeel” te zijn. Dus hoeven wij niet vast te houden aan boosheid of wrevel uit het verleden wanneer wij naar deze nieuwe en krachtige plaats van VRIJHEID bewegen om te zijn wie we echt zijn.

 

         Wat is de kern der dingen?

         Wat is het gevolg van de kern?

         Waar leggen we de oplossing van het probleem neer of aan?

         WAT EN WAAR LIGT DE KERN DER DINGEN LEVEN ESSENTIE OORSPRONG?

 

Ik vind steeds vaker dat spirituele mensen en ook mensen die zich met Advaita bezighouden te gemakkelijk het "aardse" loslaten, of dat op z'n minst suggereren. Binnen Advaita wordt er gezegd dat iets opkomt en dan in bewustzijn verdwijnt, je hoeft er niets mee te doen en het is wat het is (simpel gezegd). Daarbij gaan we voorbij aan de kern van waarom dat zo is, en dat is de reden waarom veel mensen stoppen met participeren.

We zitten met een fundamenteel probleem. Ik zeg met opzet "we" omdat ik denk dat het probleem inherent is aan het bestaan op aarde. Dus, als jij op deze aarde leeft dan moet je wel dit probleem hebben. Dit klinkt erg stellig en er zullen mensen gaan steigeren, maar dat geeft niet — that's life!

Het probleem is dat alles voortkomt uit de kern. Nu lijkt "de kern" een vaag begrip, net zoals "de bron" of "het al", maar ik gebruik nu specifiek "de kern" omdat dit woord beschrijft waar het om gaat. De kern is, zoals ik het nu gebruik, volgens Van Dale (figuurlijk): 'wat het midden of middelpunt, de grondslag of het voornaamste van een geheel uitmaakt' — Die kern dus.

Alles komt voort uit die kern en als je iets zou willen veranderen aan wat nu is, zou je die kern moeten veranderen. Zolang de kern ongewijzigd blijft, kun je alleen symptomen van een probleem bestrijden. Hierdoor lijkt het probleem opgelost, maar dat is illusie; in werkelijkheid zal er niets veranderen buiten die kern.

Dit werkt op alle vlakken zo. Laten we als voorbeeld een hedendaags aards probleem nemen wat mij bezighoudt (het is nu augustus 2010)oorlog in Gaza/Libanon. Er is een conflict (Israël bezet Gaza al heel lang) en daar is verzet tegen (Hamas wil Israël weg uit Gaza) en dat wordt nu met geweld uitgevochten. Israël bestookt Gaza met bommen en valt Gaza binnen met één van de best getrainde legers ter wereld en heeft inmiddels zo'n 700 Palestijnen gedood.

 

Dit probleem is niet op te lossen door opnieuw een staakt het vuren te organiseren of zelfs vrede te sluiten. Dat is symptoombestrijding, het probleem wordt niet opgelost. Om het probleem in Gaza werkelijk op te lossen moeten we naar de kern van het probleem kijken en dat is de staat Israël en haar bestaansrecht.

Edoch, de discussie over het bestaansrecht van Israël mogen we niet voeren, want de joden zijn door de eeuwen heen altijd al vervolgd en bovendien zitten we met een collectief schuldgevoel dankzij de Tweede Wereldoorlog en de Holocaust. Israël is ontastbaar. Hierdoor kunnen we niet bij de kern van het probleem komen —het onterechte bestaansrecht van de staat Israël— en zal het Palestijnse vraagstuk nooit worden opgelost.

De oplossing is ook niet "het (de oorlog in Gaza) komt op en verdwijnt weer in het bewustzijn", want het verdwijnt niet; en zeggen dat het allemaal illusie is, is niets meer dan een vluchtweg om "het probleem" te ontlopen.

Je zult zien dat als je de moed hebt om problemen te ontleden tot aan de kern, dat deze kern niet veranderd kan worden omdat er een fundamenteel verzet bestaat tegen het veranderen van de kern. Hierdoor kunnen we op ons best slechts de ergste symptomen bestrijden maar nimmer het probleem oplossen. Dit geldt voor grote problemen, immense problemen, maar ook voor hele kleine problemen zoals jij die hebt of ik die heb.

Ons probleem is dat we beweren dat we problemen willen oplossen —en we denken ook dat we problemen kunnen oplossen—, terwijl we alleen symptomen bestrijden en ons fundamenteel verzetten tegen het aanpassen en herprogrammeren van de kern waardoor het probleem opgelost zou kunnen worden. We kunnen zo ver komen dat we de kern zien, maar het lukt ons niet om de kern te veranderen.

De kern is wel te veranderen, daarvan ben ik overtuigd, alleen niet zolang we de "mindset" houden die we nu hebben, omdat we ons altijd zullen verzetten tegen een verandering van dat wat wij denken te zijn, de kern van ons bestaan. Het maakt niet uit of we denken wat we zijn in deze "werkelijkheid" of dat we denken wat we zijn binnen Adviata/non-dualiteit/spiritualiteit, die kern durven we niet aan te raken.

Zo bekeken is Advaita, of non-dualiteit, slechts de weg naar het zien van de kern en vervolgens accepteren we dat, om wat voor reden, die kern niet veranderd kan worden. Zo wordt Advaita/non-dualiteit een eindpunt van een spirituele zoektocht. Ik denk dat Advaita/non-dualiteit slechts het begin is, alles daarvoor was voorspel.

Niemand, ook niet mensen die zeggen verlicht of verwezenlijkt te zijn, lukt het die kern te veranderen. Zij hebben wellicht de kern gezien en hebben een vorm van acceptatie gecreëerd waardoor ze voor lief kunnen nemen dat problemen niet opgelost kunnen worden. Zij blijven problemen hebben, ze blijven pijn voelen, ze blijven geluk afwisselen met ongeluk, ze blijven mens onder de mensen. In feite is er voor hen helemaal niets veranderd, alleen hebben ze een manier gevonden om er mee om te gaan.

Je kunt zeggen "het is zoals het is en dat is goed" en het is nog waar ook. Je kunt zeggen "dingen gebeuren en er is geen IK die dat doet of ondergaat en dat is goed" en ook dat is waar. Je kunt elke spirituele oneliner gebruiken die je wilt en ze kunnen waar zijn of niet, maar uiteindelijk is het niets meer dan een oneliner, een vlucht uit het spel, een manier om er mee om te gaan, een soort van distantiëring. Het is tevreden zijn met de religie non-dualiteit als eindhalte.

Je kunt de kern zien maar je bent niet in staat de kern te veranderen omdat er een fundamenteel verzet is tegen verandering van de kern. Je kunt zien dat het spel is, maar je bent niet in staat het spel te veranderen. En elke spirituele oplossing die je vrede schenkt in dit moordlustige spel, is niets meer dan een vlucht uit dat spel. Het is je losmaken van de onzin en wachten op de dood als ultieme verlossing. Dit geldt ook, of misschien juist wel, voor Advaita.

Echte spiritualiteit is niet hier om je een goed gevoel te geven, Advaita is niet hier om iets op te lossen, het is allemaal hier om je te laten zien wat werkelijk is. Niet om vervolgens de onwerkelijkheid als lastige bijzaak te zien, maar om werkelijk iets met die onwerkelijkheid te doen. Werkelijke spiritualiteit geeft je de kennis dat het er uiteindelijk niet toe doet wat je doet, er is geen straf of einde aan je bestaan, en daardoor heb je alle vrijheid om te doen wat je wilt doen. Alles kan en als je daardoor sterft is er helemaal niets aan de hand.

Het voordeel van de kern zien en weten dat alles om ons heen onwerkelijk is, is dat je kunt doen wat in je op schijnt te komen en dan ga je bij voorkeur uit van je hart, wat weer de kern is van je lichaam. Het enige wat spiritualiteit of Advaita ons wil laten zien is "hè, het maakt niet uit hoe het voelt, het is niet echt, ga maar door. Doe maar, doe maar".

Dit houdt niet in dat je gaat denken "wat kan ik doen en wat heeft dat voor effect op mij?" of erger "hoe word ik daar beter van?", maar dat je doet wat het moment je ingeeft, wat van nature bij je opkomt, en als dat niet werkt dan doe je het volgende. Je bent nu eenmaal op aarde en op aarde doen we dingen, DAT is zoals het is en DAT is goed. Niets doen en zeggen "alles is illusie en het maakt allemaal niets uit" is de illusie laten zijn voor wat het is dat is echt zonde van je tijd op aarde. Het zien van de kern is niet genoeg, het veranderen van de kern zodat er werkelijke vrijheid ontstaat behoort tot de mogelijkheden en ik geloof dat dit moeiteloos kan. Hoe? Geen idee.

Spiritualiteit heeft niets te maken met vrede, vrijheid, rust, liefde, verlichting of verwerkelijking, dat zijn allemaal woorden voor afzonderlijke vluchtroutes die we inslaan om ons afzijdig te houden van wat gaande is. En dit, wat gaande is, is nu juist hetgeen dat is verzonnen voor ons, of misschien door ons, om iets mee te doen. En sommige mensen krijgen te zien dat het niet echt is, maar dat is geen reden om niet mee te doen.

Het is een spel, oké, het is niet echt, oké, maar als je niet mee wilt doen wat doe je hier dan nog? We hebben echt niemand nodig om ons met mooie spirituele sprookjes in slaap te soezen, we slapen allemaal al! Als roosjes – 24 virtuele uren per 7 virtuele dagen! Ook verlichte en verwezenlijkte mensen slapen nog, ze dromen alleen een andere droom.

En natuurlijk ben ik dualistisch, natuurlijk spreek ik mezelf tegen, dat is wat er gebeurt als je meedoet aan het spel, want het spel is dualistisch en gebaseerd op tegenspraak.

                                              Niemand zegt dit duidelijker dan Alice:

 

Niets zal zijn wat het is
Want alles zou zijn wat het niet is
En andersom — wat het is zal het niet zijn
En wat het niet zal zijn wel.

(vrij vertaald uit: Alice in Wonderland)

Vrijheid is niet accepteren dat alles is zoals het is en dat er geen IK is die er iets aan kan veranderen. Zo simpel is het niet. Wat kan er nog mooier zijn dan daadwerkelijk de kern van alles veranderen waardoor dit stupide aardse spel werkelijk tot een einde kan worden gebracht? Een daadwerkelijk volwaardige finish in plaats van een virtuele eindhalte.

 

Het is alles verzonnen. Het zijn alles aannames. Er is een grote oningevuldheid. In of binnen deze bedreigende wereld ontwikkelen we ons ego. Dit ego kijkt om zich heen en meet zich met anderen vanuit een diep onveilig niet weten. We streven naar meer en groter opdat we ons beter voelen. We worden volwassen in leeftijd en trots te trots om onze geschiedenis en innerlijk kind te ervaren en tonen. Er is een diep verlangen naar liefde en gezien worden maar laten het niet blijken. De grote leegte het grootse oningevulde leven vanuit waar en waarheen. Het overrompelt en bedreigd ons en we keren ons er vanaf. We leven, maken ons druk om de relatie  de hypotheek de vakantie en wat er niet meer te doen is. En dan plots is er toch de dood het einde en de vergankelijkheid. Waar ging het nu om en wat deed ik eigenlijk?

Wat is er in deze leegte waar begon het wat doen we hier eigenlijk? Er is een antwoord.

Vanaf 4000 voor Christus tot nu toe waren 240 generaties als je 4 generaties telt voor 100 jaar, ik zou ze kunnen kennen. Zo dicht bij eigenlijk en toch ook zo veraf. Deze 240 mensen zouden bijna in mijn woonkamer passen. Lijkt het groter dan het is? Is het dichterbij dan we denken?

Zeker maar hoe krijgen we dit kontakt?

 

 

 

18:32 Gepost door enscho | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.