23-03-10

Ideaal en retoriek.

Ideaal en retoriek.

Vrede is ongetwijfeld een van de meest universele en belangrijke menselijke idealen. Raimon Panikkar beschrijft het als “een van de weinige positieve symbolen die voor de gehele mensheid betekenis hebben”1. De wijze waarop we over vrede denken is vaak zeer verschillend en afhankelijk van bepaalde situaties. We belijden in theorie om vrede in ere te houden, bijvoorbeeld binnen het kader van religieuze voorschriften en verklaringen, terwijl we onze gedachten omtrent leven en politiek rond meer wereldse doeleinden ordenen. Stilzwijgend perken we de betekenis van vrede in om het aan te passen aan een systeem van grotendeels onuitgesproken opvattingen omtrent hoe de wereld werkt, waaruit macht bestaat en wat we van belang vinden. Hierdoor wordt het vredesideaal òf geannexeerd door concurrerende waardevoorkeuren òf het blijft ver van onze dagelijkse activiteiten en ervaringen. Het ‘ideële’ komt los te staan van het ‘reële’ en vrede wordt een vrome aanroeping, een middel tot een doel of een lege uitdrukking van retorische zelfrechtvaardiging.

10:59 Gepost door enscho in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.