18-03-10

Voorbij de sluier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf nooit heb laten realiseren, dat ik eigenlijk nooit heb geleefd zoals ik ben, als de adem, als het moment als ikzelf, maar dat ik altijd heb aanvaard en toegestaan, dat de mind me beheerst, bestuurt en beïnvloedt door te geloven en waar te nemen, dat wat ik ben bestaat uit gedachten, gevoelens en emoties.

 

Hebben en Zijn

Ze stonden beiden op het bord geschreven:
het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;
hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,
de ene werk'lijkheid, de and're schijn.

Hebben is niets, Is oorlog, Is niet leven.
Is van de wereld en haar goden zijn.
Zijn is, boven die dingen uitgeheven,
vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard, Is lichaam, Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.
Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
is kind worden en naar de sterren kijken,
en daarheen langzaam worden opgelicht.

Ed Hoornik......

14:24 Gepost door enscho in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.