10-02-10

De wezeltjes en het girafje.

Drie kleine wezeltjes en een girafje

gingen naar Hilvarenbeek, op een drafje.

En als ze langs een muurtje kwamen,

zeiden de wezeltjes alle drie samen:

Wat zou er achter dat muurtje zijn?

Zijn daar ook tulpen en rozemarijn?

Kijk eens, girafje, want jij kunt het zien.

Zijn daar ook blauwe konijntjes mis-schien?

En het girafje keek over de muren.

Daar stond hij heel erg lang te turen

en dan zei hij: NIETS.

Drie kleine wezeltjes en een girafje

liepen weer verder, heel hard op een draf-je.

En als ze langs een schutting kwamen,

zeiden de wezeltjes alle drie samen:

Lieve girafje, kijk jij 'ns even,

wie zou er achter die schutting leven?

Daar zijn vast elfjes en koninginnen,

daar zijn vast mooie prinsesjes daar-

binnen.

En het girafje, heel hoog op zijn benen,

stond dan te turen... en stond op zijn te-nen

en dan zei hij: NIETS.

Zo ging het telkens en toen, na een poos,

werden de wezeltjes vreselijk boos,

en ze hebben na eventjes praten

't arm girafje maar achtergelaten.

Drie kleine wezeltjes, zonder girafje

gingen naar Hilvarenbeek op een drafje

en als ze langs een muurtje kwamen,

zeiden de wezeltjes alle drie samen:

Achter dat muurtje is zooooveel te zien,

bloemen en prinsen en draken mis-schien...

En ze geloven het vast en stellig,

daarom is 't leven voor hen zo gezellig.

Maar het girafje is achtergebleven

en dat staat nu heel z'n verdere leven

treurig te zwijgen

en denkt bij z'n eigen:

er was toch echt NIETS.

17:43 Gepost door enscho in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.